Recensie: De dingen die ik nooit kon zeggen van Roxanne Wellens

Boekenrecensie van De dingen die ik nooit kon zeggen van Roxanne Wellens

Waar gaat het over?

Voor elke onbeantwoorde liefde.

Voor elke partner die zich opzijgeschoven voelt.

Voor iedereen die vlucht naar plekken met minder scherpe randen, zoals games, drank, drugs, of de liefde.

Voor elk gemis, elke schreeuw en elk gebroken hart.

Voor alle zonnebloemen.

In De dingen die ik nooit kon zeggen brengt de 21-jarige Roxanne Wellens een ingetogen en gevoelige mix van poëzie en proza. Haar bundel is een ode aan de eerste grote liefde en het ondergaan van het eerste liefdesverdriet, maar stipt in de kantlijn ook de thema’s van verslaving en gaming aan.

Wat vond ik ervan?

De dingen die ik nooit kon zeggen was de eerste Nederlandstalige poëziebundel die ik las. Ik moet toch zeggen dat erg aangenaam verrast was door hoeveel ik uiteindelijk van dit boek genoten heb.

De eerste helft van het boek gaat vooral over de relatie van de auteur met iemand die een gameverslaving heeft. Dat deel van de poëziebundel was nogal repetitief. Alle gedichten leken een beetje hetzelfde, of brachten toch zeker dezelfde boodschap over. Dat was wel jammer. Desondanks waren er nog steeds een hoop mooie gedichten.

Het tweede deel gaat meer over onzekerheden en de nasleep van een gebroken relatie. Dat deel was absoluut prachtig. Ik kon mezelf dan ook heel erg herkennen in die gedichten. Uit dat deel heb ik verschillende gedichten aangeduid zodat ik die snel terug kan vinden om steeds opnieuw te lezen.

Roxanne Wellens heeft zeker een talent met woorden, wat je wel nodig hebt om goede poëzie te kunnen schrijven. Ze weet welke woorden mooi bij elkaar passen en hoe ze haar boodschap met de juiste woorden kan overbrengen. Ze weet hoe ze mensen emotioneel kan maken met haar woorden.

De dingen die ik nooit kon zeggen is niet je klassieke moderne poëziebundel. Dat lijken vaak gewoon quotes die van Tumblr of Pinterest geplukt zijn en in een boek gegooid zijn. Maar bij deze bundel voel je dat het echt vanuit iemands hart geschreven is en erg persoonlijk is. Bovendien zijn het niet alleen van die erg korte gedichten, maar voornamelijk wat langere gedichten en ook gewoon soms lappen tekst. Dat type poëzie verkies ik van moderne poëzie, boven de korte gedichten die opgeknipte zinnen lijken.

Over het algemeen raad ik De dingen die ik nooit kon zeggen zeker en vast aan. Vooral aan mensen die al graag moderne poëzie lezen of mensen die dat eens voor het eerst willen lezen. Ik ga alleszins al zeker Roxanne Wellens’ andere boek eens uitlenen van de bib om weer te genieten van haar emotioneel rakende schrijfstijl.

Een gedachte over “Recensie: De dingen die ik nooit kon zeggen van Roxanne Wellens”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s