Recensie: Helende Bladeren van Claudia Boon

Een boekenrecensie van het boek Helende Bladeren van Claudia Boon.

Dag lieve lezer, vandaag heb ik een extra blog post voor je. Ik heb namelijk de eer om mee te mogen doen aan Claudia Boons blogtour voor haar nieuwe boek Helende Bladeren. Aangezien dit een blogtour is, heb ik het boek dus gratis gekregen van Claudia zelf, in ruil voor een eerlijke recensie. Deze recensie is dan ook volledig mijn mening en niet beïnvloed door het feit dat ik dit boek gratis gekregen heb.

Waar gaat het boek over?

De bewoners van Terram zijn opgegroeid met verhalen over de Kosmosdraak, de god van het universum. Ooit stuurde hij draken om de wereld te creëren en te beschermen. Honderden jaren geleden ging het mis en werd het portaal naar het dodenrijk geopend. Uiteindelijk wisten de draken hem weer te sluiten, maar de duisternis had flinke schade aangericht. Nu de Aardedraken bijna uitgestorven zijn, is alle hoop gevestigd op Nepheda, de laatste Aardedraak.

Eilika droomt ervan om op avontuur te gaan, de wereld te ontdekken en de draken te ontmoeten. Het blijft echter bij dromen; als meisje uit een boerendorp moet ze trouwen en een gezin stichten. Wanneer ze op een dag een aardedrakenei vindt, wordt alles anders.

Solix wordt een heilige genoemd vanwege zijn aardedrakenmagie. Zijn taak is om de laatste Aardedraak te beschermen. Hoewel hij niet in zijn eigen krachten gelooft, is hij vastbesloten om zijn taak serieus te nemen. Hij wordt flink op de proef gesteld wanneer hij merkt dat Nepheda stervende is.

Aster kan zich nauwelijks haar ouders en haar geboorteland herinneren. Haar belangrijkste regel is: laat niemand jouw magie zien en leid een normaal leven. Als ze op haar tocht een jongen ontmoet, gaat ze twijfelen. Is het wel slim om haar magie verborgen te houden?

Mijn recensie – zonder spoilers

Toen ik de synopsis van Helende Bladeren las, was ik meteen verkocht. Een boek over draken? Meer heb je niet nodig om mij enthousiast te krijgen. Maar helaas bleef ik wel een beetje op mijn honger zitten op vlak van draken. Hoewel men in Terram sterk gelovig is in ‘drakengoden’, kregen we niet echt veel te zien van die draken. Erg veel uitleg over de drakengoden was er ook niet in het boek. Daardoor was het soms wel een verwarrend boek, want dan werd er bijvoorbeeld over een bepaalde draak gesproken, maar was je als lezer niet helemaal mee waar het over ging.

Claudia Boon is dan weer wel erg goed in het schrijfprincipe ‘show don’t tell’, ze laat je de wereld ontdekken door de ogen van de personages en zegt niet gewoon de informatie over de wereld. Helaas kon er wel nog meer in de ‘show’ zitten, we kregen net te weinig te zien over de wereld om helemaal mee te zijn met onder andere de drakengoden, de wereld ‘Terram’ en hoe de verschillende soorten magie precies in elkaar zaten.

Om verder te gaan op Boons schrijfstijl: ze kan erg goed een scène neerzetten. Boon heeft een mooie, omschrijvende manier van vertellen. Waardoor het niet moeilijk is om de plaats waar de scène zich afspeelt voor je te zien. Toch kan Boon nog meer groeien in die omschrijvende manier van vertellen, want soms was er een beetje een slechte balans tussen omschrijvend vertellen en ‘het noodzakelijke’ vertellen. Af en toe werden erg onbelangrijke details tot in de puntjes beschreven, wat je dan een beetje uit de ‘flow’ van het verhaal haalt.

Nog een laatste iets over de manier waarop Helende Bladeren geschreven is. De schrijfstijl en de personages voelde erg jong aan. Het leek alsof dit boek gericht was naar elf-, twaalfjarigen, waar zeker niets mis mee is. Maar dan kwamen er soms wel scènes voor in het boek die niet goed paste bij de leeftijd van de schrijfstijl. Moesten die scènes er niet ingezeten hebben, zou de leeftijd van de schrijfstijl helemaal geen probleem vormen. Maar juist doordat die scènes er wel in zaten, was er een soort conflict tussen de leeftijd van het verhaal en de leeftijd van de schrijfstijl.

Naast de iets te gedetailleerde manier van beschrijven, haalde ook het van de hak op de tak springen de lezer uit de flow van het verhaal. Soms gebeurde er binnen een hoofdstuk (van slechts enkele pagina’s) zoveel, waardoor je als lezer echt het gevoel krijgt dat je naar een tenniswedstrijd aan het kijken bent en heel tijd met je gezicht heen en weer moet kijken. Als lezer is het dan erg verwarrend om te weten wat er nu precies allemaal gebeurd is in één kort hoofdstuk.

Zoals de synopsis doet vermoeden zijn er in het verhaal drie verschillende plotlijnen. Doordat er die drie verschillende plotlijnen zijn, duurt het een tijdje eer dat je aan elk personage en zijn of haar omgeving voorgesteld bent, daardoor duurde het ook lang voor het verhaal echt op gang kwam, waardoor het wat moeilijk was om in het begin interesse te hebben in het verhaal in zijn geheel.

Daarnaast is het ook al erg snel duidelijk welke van de drie verhaallijnen de ‘hoofdverhaallijn’ is. Twee van de drie verhaallijnen werden voor een groot deel van het boek precies genegeerd, waardoor je als lezer vaak niet meer weet wat er nu eigenlijk gaande was in die verhaallijn.

Elke plotlijn volgt dus een van de drie personages die op de flaptekst voorgesteld worden. Daarnaast zijn er echter nog een hoop andere belangrijke personages in het verhaal, je volgt namelijk niet alleen het perspectief van die drie personages. Al snel zaten we aan om en bij de tien belangrijke personages. Over het algemeen was het niet zo moeilijk om hen uit elkaar te houden, maar toch waren er nog enkele personages die ik door elkaar sloeg. Al bij al viel dat wel nog goed mee.

Wat wel jammer is aan de personages is dat ze nogal oppervlakkig uitgewerkt zijn. Elk personage heeft zo zijn twee à drie persoonlijkheidskenmerken en dat is. Verder is er vaak niet veel diepgang of backstory aan de personages. De personages die dan wel een backstory hadden, en dus wat interessanter zijn, verdwenen wat naar de achtergrond. Daarnaast was elk personages aan het begin van het boek zo goed als hetzelfde als aan het einde van het boek. Veel sprake van ontwikkeling was er dus niet voor de personages. Dat is nog wel een klein beetje te excuseren door het feit dat dit het eerste boek in een serie is. Maar dan moeten de personages in het volgende boek wel een grote sprong maken in hun ontwikkeling. Er zit dus nog een hele hoop potentie in de personages om doorheen de serie interessanter en echter te worden.

Wat ik ook een grote gemiste kans vond en dus in de volgende boeken in deze serie zeker beter mag worden is het gebruik van het plotpunt ‘deus ex machina’. Dat komt er eigenlijk op neer dat er bij wijze van spreken een god uit de lucht komt vallen om het probleem op te lossen. Bij Helende Bladeren kan je nu niet letterlijk spreken van een god, alhoewel dat in één instantie wel kan, maar toch werden problemen bijna altijd per toeval opgelost. Een probleem werd bijna nooit opgelost door een van de personages zelf. Er was altijd een extra factor aanwezig waardoor problemen verdwenen. Het is altijd jammer wanneer personages in een boek zelf niet veel moeten doen om hun problemen op te lossen.

Over het algemeen heb ik echter wel echt genoten van dit boek. Het leest erg vlot en je wil natuurlijk dat de personages slagen in wat ze doen. Terram is een erg interessante wereld en heeft zoveel potentie om uit te groeien tot een unieke en erg specifieke fantasywereld.

Hoewel Helende Bladeren voor mij dus wel nog wat punten heeft die ik graag anders gezien had, denk ik wel dat Claudia Boon zeker de mogelijkheid heeft om tot een erg goede schrijfster uit te groeien. Helende Bladeren is een debuut en is het eerste boek in een serie, dus dan is het altijd een beetje zoeken naar hoe je het verhaal en de personages gaat brengen. Daardoor heb ik er veel vertrouwen in dat de rest van de serie steengoed kan worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s