Recensie: Anna K. van Jenny Lee

Waar gaat het boek over?

Anna K. is zeventien jaar oud en staat aan de top van de Manhattan en Greenwich society (alhoewel haar paarden en honden voor haar op nummer 1 staan). Alexander W. is haar perfecte, ietwat saaie vriendje, en haar strenge Koreaans-Amerikaanse vader is haar hele leven al trots op haar geweest. Ze lijkt het dus allemaal perfect voor elkaar te hebben.

Terwijl haar vrienden het moeilijk hebben met hun alledaagse tienerlevens, lijkt Anna er altijd boven te staan. Totdat ze ‘graaf’ Alexia Vronsky ontmoet op Grand Central. Hij is een beruchte playboy die al jaren van kostschool naar kostschool hopt en slechts voor zijn eigen plezier lijkt te leven. Op papier is hij het tegenovergestelde van Anna. Maar vanaf hun ontmoeting wordt alles anders.

Alexia en Anna voelen zich onvermijdelijk tot elkaar aangetrokken en Anna moet beslissen hoeveel van haar leven ze op wil geven om met Alexia verder te gaan. Maar dan dreigt een schokkende onthulling hun relatie te vernielen en wordt Anna gedwongen zich af te vragen of ze zichzelf überhaupt wel écht kent.

Mijn recensie – zonder spoilers

Anna K. is een hervertelling van de klassieker Anna Karenina van Leo Tolstoy. Ik moet eerlijk bekennen dat ik die klassieker (nog) niet gelezen heb, dus ik kan geen vergelijking maken tussen de twee. Maar toen ik las waar Anna K. over gaat was ik meteen verkocht! En het boek heeft me zeker niet teleurgesteld.

Door de korte inhoud dacht ik dat het boek vanuit het perspectief van Anna geschreven was, of toch alleen Anna zou volgen, maar dat was helemaal niet waar. We volgen in het boek een hele hoop verschillende personages. Ondanks dat we zoveel verschillende personages volgen, sloeg ik ze nooit door elkaar. Wanneer een personage aan bod kwam, wist ik bijna meteen wie het was. Moest je echter toch even de weg kwijt zijn, is er aan het begin van het boek een handige lijst waarin alle personages staan en met wie ze verbonden zijn. Maar die heb ik dus nooit moeten gebruiken. Het was vooral doordat alle personages zo verschillend zijn, dat ze voor mij zo makkelijk uit elkaar te houden waren. Hoewel we te maken hebben met een hoop rijkeluiskinderen, hebben ze toch allemaal een eigen individuele kijk op de wereld en hun leven. Dat vond ik dus heel goed gedaan van de auteur.

Je krijgt in dit verhaal ook met veel meer te maken dan de achterflap doet vermoeden. Er komt veel liefde voor in dit boek, zoals je zou verwachten, maar je krijgt ook te maken met thema’s die wat meer aan de oudere kant van YA horen. Denk aan: seks, feesten, drug- en alcoholgebruik en -misbruik en nog enkele andere thema’s die ik niet ga aanhalen wegens spoilers. Doordat die iets oudere thema’s van YA erin zaten, heb ik alleen maar meer genoten. Ik ben ondertussen ook al bijna 20 jaar, dus met een YA-boek gericht aan 12-, 13-jarigen kan je me vaak niet meer blij maken. Ergens vind ik het wel jammer dat ik dit boek niet heb gelezen toen ik 15 of 16 was, want ik ben er zeker van dat het dan een van mijn favoriete boeken ooit zou zijn.

Maar nu ik wat ouder ben en bijgevolg ook al veel meer gelezen heb dan 16-jarige ik, kijk ik met een meer kritische blik naar de boeken die ik lees. Daardoor heb ik dus wel enkele dingen ontdekt waar ik persoonlijk niet zo’n fan van was. Maar ik heb dit boek nog steeds 4 sterren gegeven op Goodreads, dus ik vond het nog steeds een fantastisch boek. Maar hier zijn enkele dingetjes die ik niet zo fantastisch vond.

Wat vond ik niet goed aan dit boek?

We zullen beginnen bij het einde. Ik vond het einde niet zo super als ik gehoopt had. Ik had op verschillende punten in de laatste 50 – 60 pagina’s het gevoel dat het nu wel genoeg drama geweest was en dat we konden overgaan naar het einde. Maar tot de laatste paar bladzijden bleef er nog drama bijkomen en op dat punt had ik het er een beetje mee gehad. Vooral het laatste grote drama vond ik echt overbodig. Het kan natuurlijk perfect zijn dat het verhaal ook zo loopt in Anna Karenina. Als dat het geval is, begrijp ik zeker waarom de auteur gekozen heeft voor dat einde, maar zou ik er nog steeds geen fan van zijn.

Daarnaast vond ik ook dat het soms een beetje kinderlijk geschreven was, zeker doordat er eerder oudere thema’s voor YA in voorkwamen en ook doordat sommige personages ouder dan 17 – 18 jaar waren. Dus hoewel we te maken kregen met personages van mijn leeftijd, had ik toch niet het gevoel dat ze even oud waren als ik.

Dat was eigenlijk al zo een beetje alle ‘kritiek’ die ik had. Dus na ga ik nog wat dingen noemen die het boek voor mij echt fantastisch gemaakt hebben.

Wat vond ik goed aan dit boek?

Zoals ik al eerder geschreven heb, was ik grote fan van de oudere thema’s die in dit boek zaten. Ik vond dat al die thema’s heel goed beschreven werden. Zeker tijdens de feestjes had ik echt het gevoel dat ik tussen de personages stond te dansen. En dat was echt exact het type escapisme dat ik in deze lockdowntijden nodig had. Ook de omschrijving van dronken personages was erg goed gedaan. Over de omschrijving van trippen en andere druggerelateerd gedrag kan ik me niet uitspreken op basis van ervaring. Maar alle andere dingen waren echt realistisch omschreven. Ik vond het ook leuk om te lezen dat zulke zaken niet met eufemisme verbloemd werden, zoals je al snel in andere YA hebt. Zo krijg je niet alleen de aanleiding naar personages die seks gaan hebben, maar lees je ook sommige seksscènes, maar toch nog op het niveau van YA. Dus het was zeker ook geen New Adult verhaal door die zaken.

Ik denk dat als je Crazy Rich Asians van Kevin Kwan goed vond, je ook dit boek goed zou vinden. Persoonlijk heb ik die eerste nog niet gelezen, maar ik weet wel dat het gaat om een hoop belachelijk rijke mensen en Anna K. gaat ook over allemaal rijke mensen en hun gekke leventje. Ik vond ook dat een superleuk aspect van dit boek, ik zag mezelf echt al rondlopen in New York tussen Anna en Lolly om te gaan shoppen.

En het laatste wat ik echt gewoon geweldig vond aan dit boek was de diversiteit. Anna K. zelf is Koreaans-Amerikaans, maar daarnaast hadden we ook enkele andere gekleurde personages. Ook LGBTQ+-representatie ontbrak niet in het boek. Als laatste heb ik ook enkele interessante dingen bijgeleerd over het Jodendom, en uiteraard ook over Koreaanse cultuur.

Trouwens nog een grote shoutout naar de vertaalster Anna Elshof, want als Vlaming had ik amper last van de typische Nederlandse woorden. Ik zeg nog altijd geen ‘nou’, maar daar kan ik zeker al mee leven in Nederlandstalige boeken. Er kwamen, naast ‘nou’, amper woorden of zinsconstructies voor die ik als Vlaming niet zou gebruiken. Buiten misschien ‘appen’ maar daar heb ik ook al mee leren leven. Dus over het algemeen ben ik echt heel blij met deze vertaling.

Ik ben nu vooral benieuwd om Anna Karenina van Leo Tolstoy te lezen, en dat is helemaal dankzij dit fantastische boek!

Ik heb dit boek gekregen van Moon Young Adult in ruil voor een eerlijke recensie. Mijn mening in deze recensie is nog steeds 100% de mijne en niet beïnvloed door de uitgeverij.

2 gedachten over “Recensie: Anna K. van Jenny Lee”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s